Martin Scorsese Filmlerinin Çoğunda Kendini Gösteren Klasik Özellikler
scorsese'nin sinemasında sık rastlanan bir figür vardır: hak etmediği hâlde toplumun kahraman ilan ettiği adam
taxi driver'da travis bickle'ın kanlı öfke patlaması gazetelerde kahramanlık olarak alkışlanır. the king of comedy'de rupert pupkin, bir talk-show sunucusunu kaçırarak hayalini kurduğu şöhrete kavuşur.
the wolf of wall street'te jordan belfort, binlerce insanı dolandırdıktan sonra hayranlık duyulan bir başarı ikonuna dönüşür.
üç filmde de sosyopatik eğilimli bir baş karakter, toplumun aynasında olduğundan bambaşka bir şeye, önemli bir figüre dönüşür. asıl rahatsız edici olan da budur: bu adamları yücelten bizzat toplumun kendisidir.
scorsese'nin suçluları da çoğu zaman hak ettikleri cezayı almaz
goodfellas'ın sonunda henry hill, arkadaşlarını ele vererek tanık koruma programında sıradan bir banliyö hayatına geçer. tek pişmanlığı ise eski şatafatını kaybetmiş olmasıdır.
belfort kısa bir hapis yattıktan sonra kendini ona hayranlıkla bakan kalabalıklara satış dersi verirken bulur.
scorsese katolik bir dünyadan gelir ve gençliğinde rahip olmayı düşünmüştür
filmleri günah, suçluluk ve kefaret sorularıyla doludur. yine de kameranın arkasında adalet dağıtan bir tanrı yoktur. scorsese, suçun çoğu zaman karşılıksız kaldığı bir dünyayı olduğu gibi gösterir ve hesabı izleyicinin vicdanına bırakır.