İkinci Dünya Savaşı'nın En Akılalmaz İki Askeri Fiyaskosu

Savaş tarihi, bazen düşmanın bile inanmakta zorlanacağı kadar absürt hikayelerle dolu. İşte İkinci Dünya Savaşı'ndan iki inanılmaz örnek.
İkinci Dünya Savaşı'nın En Akılalmaz İki Askeri Fiyaskosu

savaş tarihi bazen aynı insan türünün bir gün inanılmaz bir salaklık, ertesi günse inanılmaz bir yaratıcılık sergilemesini yazar.

ii. dünya savaşı'nın kaosundan uzak, uzun yıllar savaş görmemiş, kanada'nın winnipeg halkı 19 şubat 1942 sabahı saat 07:00'de siren sesleri ile uyanır.

çok geçmeden elektrikler kesilir, patlamalar ve çatışma sesleri duyulur. nazi üniformalı askerlerin istilası başlar, yaklaşık 3.500 yedek ve muvazzaf'tan oluşan kanada savunması düşer ve şehir 09:30'da teslim olur.

teslimiyetin ardından belediye, meclis, radyo istasyonu işgal edilir, okullar, kiliseler basılır. şehir merkezinde carrier'ler yürür. tesadüfen şehirde bulunan norveç'in abd büyükelçisi ile eyalet başbakanı, vali, belediye başkanı gibi önde gelen yerel politikacılar hemen tutuklanır.

millet, union jack'in gamalı haçla değiştirildiği tüyler ürpertici sahneyi izler. akabinde şehrin adı himmlerstadt , ana caddenin ismi hitlerstrasse olarak değiştirilir. bölgeye albay erich von neuremburg adında bir gauleiter atanır.

neuremburg'in ilk işi her yere vatandaşlara yönelik kısıtlamalar duyuran bildiriler asmak olur:

sokağa çıkma yasağı ilan edilir, toplantı ve gösteri yürüyüşleri yasaklanır, işgalci askerlerin konaklaması için ev yoklaması, tüm tahıl ve hayvan stoklarının bildirilmesi zorunluluğu getirilir. gamalı haç dışında hiçbir ulusal ambleme izin verilmeyeceği, her türlü direnişin idamla cezalandırılacağı bildirilir (bkz: işgal kararnamesi).

halk neye uğradığını şaşırır. kiliselere, "burada ibadet etmek yasaktır" verboten ibareli tabelalar asılır. kanada doları yasaklanıp reich dollar'la değiştirilir (bkz: occupation reichsmark). yeni kurulan das winnipeger lügenblatt (eski adıyla the winnipeg tribune) ilk sayısında zaferi şu manşetle duyurur: "nazi ordusunun gücü her yerde: yeni düzen, alman medeniyetini getiriyor!".

gerçekte ise tüm bu yaşananlar şaka gibi bir senaryodur: "if day" (eğer o gün gelirse).

yani bütün kargaşanın amacı miskin halkı korkutup savaşı finanse etmek için devlet tahvili satmaktır. fikir, yaratıcı propaganda işlerine kafa yoran zengin girişimci john draper perrin tarafından ortaya atılır, işgalci naziler ise winnipeg ticaret odası gençlik kollarından gönüllü erkeklerdir (bkz: home front).

nazi yönetimi altında hayatın nasıl olabileceğini göstermeyi amaçlayan sahte işgal, halka alışık oldukları özgürlükleri kaybetmenin provasını yaptırır. hükümet vergileri artırmadan, korkuyla uyanan halkın vatanseverlik damarına basmayı hedefler (bkz: bonds or bondage).

imparatorluğun savaş yükünü paylaşan "dominyon hükümeti'nin" planı başarılı olur ve bir günde - zamanın parasıyla - 3,5 miyon dolarlık tahvil satılır (bkz: bank of canada). ancak bu finansal zeka tam da bir şakaya yakışacak absürtlüklerle doludur.

en başta, şehre atanan albay erich von neuremburg diye bir şahsiyet aslında yoktur. sahte almanların, winnipeg halk kütüphanesi önünde neşeyle yaktıkları kitaplar , önceden yıpranmış olduğu için imha edilmek üzere ayrılanlardır. blitzkrieg havası yaratmak için caddelerde yürütülen zırhlı araçlar ise alman panzerleri değil, müttefiklerin öz malı, ford üretimi ingiliz bren carrier'lardır.

en büyük ironi ise hollywood stüdyolarından alelacele kiralanan üniformaların kışlık değil yazlık olmasıdır. sahte naziler winnipeg ayazında üşürken, asılları avrupa'da doğu cephesinde donmaktadır (bkz: rare photos).

gün sonunda koskoca "istilada" yaşanan tek zayiat kalp krizi geçiren bir sivil ile ayak bileği burkulan iki askerden ibaretken, bu dahice zaferin sahipleri sonradan akıl almaz bir fiyaskoya imza atar.

taklit işgalden yaklaşık bir yıl sonra kanadalılar, pasifikte başka bir sahnede amerikalılarla birlikte yer alır: operation cottage

japonların, hem amerikalılara psikolojik darbe vurmak hem de kuzey pasifik'ten gelecek olası bir abd saldırısını engellemek amacıyla başlattığı aleut adaları seferi, birleşik devletler toprağı attu ve kiska adalarını istila etmesiyle sonuçlanır.

böylece haritanın bir ucunda, kıta anakarasının hemen yanı başında dalgalanan japon bayrağını hazmedemeyen müttefikler, işgali sonlandırmak amacıyla 40 bine yakın asker ve devasa bir donanmayla harekete geçer (bkz: invasion of kiska).

yalnız bilmedikleri bir şey vardır: komşu ada attu'yu kanlı bir şekilde kaybeden japon ordusu -belki de tüm savaştaki en mantıklı kararını vererek- askerini feda etmek yerine, yoğun sis altında tek kayıp vermeden gizlice kiska'yı terk eder (bkz: phantom fleet).

japonlar, müttefikler uyanmasın diye, arkalarında telsizleri açık, çorbaları ocakta kaynar vaziyette bırakarak öyle bir illüzyon yaratır ki düşman durumdan habersiz 3 hafta boyunca boş adaya övünçle bomba yağdırır.

ardından 15 ağustos 1943 şafağında, tarihe adını yazdırmaya hazırlanan elit bir birlik sahile ayak basar (bkz: first special service force). ancak yeşil berelilerin atası sayılan bu seçkin güç bile bastığı toprakta tek bir japon askeri kalmadığını fark edemez.

peşlerinden gelen amerikan ve kanada birliklerinin ileri hatları sis yüzünden birbirine karışır. burnunun ucunu göremeyen amerikalılar karaltılara ateş açar, kanadalılar da pusuya düştüklerini sanıp karşılık verir (bkz: self- battle for kiska). silah sesleri yayıldıkça paranoya başlar. herkes japonların saldırdığını zanneder. saatlerce süren kaosta müttefikler birbirini imhaya koyulur. sırf bu dost ateşinde 28 amerikalı ve 4 kanadalı asker ölür (bkz: kurumsal iletişim bozukluğu).

çatışmalar bittiğinde siperlerinden sersemlemiş ve ıslak halde çıkan müttefikler, bomboş bir adayı ele geçirerek "büyük bir başarıya" imza attıklarını anlar. fakat bu düşmansız adanın fethi, japonların geride bıraktığı tuzaklar yüzünden ağır bir zayiata dönüşür. harekattan üç gün sonra kiska açıklarında devriye gezen uss abner read mayına çarpıp ağır hasar alır. müttefikler toplamda 100'e yakın kayıp verirken, japonlar olmadıkları adada tek bir asker bile yitirmez.

işin en trajikomik yanı ise, kanada hükümetinin sırf halk gözündeki kötü imajlarını düzeltmek için cepheye gitmek istemeyen zorunlu askerleri bu bomboş adaya sürmesidir (bkz: canada's zombie army).

velhâsılıkelâm savaş, insan zekâsının ya da aptallığının normal hayatta erişemeyeceği seviyelere çıktığı yerdir.